Heel bescheiden startte KWB Sint-Dimpna in 1971 met één  toneelopvoering.

Toneel is immers niet de hoofdbedoeling van een KWB afdeling. Men wou
gewoon op een prettige manier wat geld in kas krijgen.  Ze kozen voor een drama
“Als de sirene gaat”. Het stuk ging over een kind dat ernstig verbrand geraakte
in een fabriek. Het drama werd wel een dolle klucht door een verspreking.
De acteur die de directeur van de fabriek moest spelen, versprak zich.
In plaats van te zeggen: “Is het soms door mijn schuld?”, zei hij: “Is het soms
mijne kul?!” De volle zaal bulderde van het lachen, en het werd een dolle klucht.
Er werd maar één opvoering gegeven maar de spelers en hun regisseur hadden
de smaak te pakken. Steeds meer publiek kwam kijken en al snel werden er jaarlijks
zes voorstellingen gegeven. Ook speelden ze op verplaatsing in Mol Rauw.
Dit bleven ze jarenlang doen tot KWB Mol Rauw zelf startte met toneel.
De toneelploeg werd een hechte vriendenkring. Opvallend is ook dat slechts
met enkele medewerkers het ganse gebeuren getrokken werd. Jarenlang speelden
dezelfde acteurs en werd alles door slechts enkele trekkers in elkaar gebokst.
Enkele weken voor de eerste opvoering werd Vic Van Mechelen gevraagd om
in te vallen voor een acteur. Vic is er meteen in gevlogen.
Vic Van Mechelen zorgde gewoon voor alles. Xavier Cruysberghs werd vanaf
het derde toneeljaar de vaste huisregisseur en zou dat veertig jaar lang volhouden.
Lu Bollen en Jef Gelens waren er ook van in het begin bij als steracteurs.
Xavier verscheen soms ook zelf op het toneel. Op een keer brak Lu Bollen een
been tijdens het voetballen. Xavier heeft hem toen vervangen als dichter.
Hij hield zijn tekstboek vast op het toneel. Voor het publiek viel het niet eens
zo sterk op. Tijdens het stuk “Santé, Honore”, speelde Vic Van Mechelen in een
rolstoel omdat hij zijn voet gebroken had. Zij speelden zo realistisch mogelijk.
Bij het stuk “De mirakelmakers” moest er elke opvoering een klein vaatje bier
gedronken worden. Dat deden ze overtuigend en met plezier.
Na elk toneeljaar werd telkens aan een goed doel een flink deel van de opbrengst
geschonken. Bijvoorbeeld kreeg het MPI van Oosterlo een vette cheque van
2500 euro cadeau. Na 20 jaar schonken zij al 25000 euro weg.
Eén keer werd een toneelstuk afgelast omdat Lu Bollen ernstig ziek opgenomen
werd in het ziekenhuis. Het toneelstuk dat toen afgelast werd, wacht nog steeds
om uit de kast gehaald te worden. Gelukkig is Lu Bollen hersteld en heeft hij
nog jaren geacteerd.  Stilaan schakelde KWB van zes vertoningen over naar vijf
en de laatste jaren zelfs maar vier vertoningen meer.
Traditioneel gaan die op vrijdag en zaterdag door in het laatste weekend van
februari en het eerste weekend van maart.  Wanneer Vic Van Mechelen en
Xavier Cruysberghs liefst veertig toneeljaren en meer gedragen hadden,
hebben ze omwille van gezondheidsredenen een stapje terug gezet.
Het KWB bestuur heeft toen aan Marc Leysen gevraagd om de kar te trekken.
Het zou immers doodzonde zijn om zo’n rijke traditie te laten stranden.
Marc heeft twee toneeljaren de regie en praktische organisatie beredderd.
Hij heeft de regisseursstoel door gegeven aan Theo Lievens zodat Marc zelf
terug kon acteren. De ploeg van medewerkers geraakt ook stilaan vernieuwd
want bij een toneelstuk komt heel wat meer bij kijken dan acteren alleen.
Zo is er voor de KWB toneelploeg nog een mooie toekomst weggelegd.
Laten we hopen dat de parochiezaal nog lang beschikbaar zal zijn om nog vele
toneelavonden te kunnen brengen op Sint-Dimpna.

 kwblogo-kader

Klik op de afbeelding voor de website van KWB St.-Dimpna Geel

 

 

Website: Dirk Matheussen december 2015

 

 

 

Februari 2017

Courtesy of Go Mylo Countdown

Volg ons op Facebook